سه‌شنبه, 14 مرداد 1399
 |  رنگ  |  + . -
ADA
بستن این پنجره
این سایت مطابق با استاندارهای ADA برای نابینایان مناسب‌سازی شده و سازگاری این استاندارد در بخش‌های مختلف لحاظ گردیده است.
بستن این پنجره
دهه امامت و ولایت
شعار سال 99
ساماب
It
ملاقات عمومی
تقدیر از کادر درمانی در برابر کرونا
خدمات غیرحضوری پیشگیری از کرونا
تالار گفتگوی مجازی
سوت زنی
اطلاعیه رودخانه ها
اطلاعیه چاه ها
سازگاری با کم آبی
احراز هویت بر خط

مدیریت عرضه و تقاضای آب در حوضه آبریز نیشابور با بررسی راهکارهای تعادل بخشی از طریق قیمت گذاری به کمک شبیه سازی دینامیکی

 

 

پژوهشگران:

صبوحی

ضرغامی

شیرزادی

جلالی موحد

 

مجری: دانشگاه زابل

 

کارفرما: شرکت آب منطقه­ای خراسان رضوی- گروه تحقیقات کاربردی

 

سال: 1394

 

دریافت فایل گزارش نهایی

 

 

چکیده پژوهش:

افزایش جمعیت و استفاده بی­رویه و غیر اصولی از منابع آب، توجه به مسأله مدیریت پایدار و شناخت و کنترل سیاست­های بهره­برداری از منابع آب را بیش از پیش مطرح می­سازد. در مطالعه حاضر، مدل اقتصادی – هیدرولوژیکی به منظور دستیابی به مدیریت پایدار سطح سفره آب زیرزمینی حوضه آبریز نیشابور ساخته شد. هدف مطالعه، بررسی اثرات سیاست­های مختلف آب بر تغییرات سطح آب زیرزمینی با توجه به تأمین رفاه کشاورزان منطقه جهت دستیابی به تعادل پایدار سطح آب زیرزمینی دشت نیشابور می­باشد. سیاست­های شبیه­سازی شده، شامل کاهش سهم آب کشاورزی، افزایش قیمت آب آبیاری و افزایش راندمان آبیاری می­باشند. برای این منظور از روش پویایی سیستم(SD) برای بخش هیدرولوژیکی و تحلیل تغییرات تراز آب زیرزمینی و از روش برنامه­ریزی ریاضی مثبت(PMP) برای بررسی واکنش کشاورزان در مقدار مصرف آب آبیاری، انتخاب الگوی کشت و رفاه کشاورزان منطقه با اجرای سیاست­های مورد نظر در سال­های آبی نرمال، تر و خشک استفاده شد. داده­های مورد نیاز از طریق مصاحبه حضوری و نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی شده باتکمیل 200 پرسشنامه و آمار و اطلاعات اداره جهاد کشاورزی و آب منطقه­ای خراسان رضوی جمع آوری گردید. نتایج نشان داد که سیاست کاهش سهم آب کشاورزی، بهاستفاده کمتر از آب زیرزمینی، کاهش کمتر سطح آب و در نتیجه پایداری مطلوب­تر سفره آب زیرزمینی و حوضه آبریز منجر خواهد شد و نسبت به سیاست افزایش قیمت آب آبیاری سیاست مناسب‏­تری می­باشد. هم­چنین سیاست افزایش قیمت آب آبیاری تأثیر به­سزایی بر تغییر الگوی کشت، کاهش سود، کاهش مصرف آب آبیاری و در نتیجه، بر بهبود سطح آب زیرزمینی دارد.  به طوری که افزایش تا 20 درصد قیمت آب آبیاری برای یک دوره نرمال و در طول یک سال، 3/0 متر سطح آب زیرزمینی را بهبود خواهد بخشید. اجرای سیاست افزایش راندمان آبیاری نشان داد که سطح زیرکشت اکثر محصولات در زیرحوضه­ها افزایش یافت و علاوه بر استفاده مفید و مؤثرتر از آب تخصیصی به بخش کشاورزی، رفاه کشاورزان هر زیرحوضه با توجه به سود زراعی مناسب­تر، بهترحفظ خواهدشد. افزون برآن، افزایش راندمان آبیاری به 60 درصد، سطح آب زیرزمینی را 47/0 متر بهبود خواهد بخشید. که نسبت به سیاست­های افزایش قیمت و کاهش سهم آب کشاورزی، وضعیت مطلوب­تری را برای پایداری سفره آب زیرزمینی ارائه می­دهد و در بهبود و ثبات سطح آب زیرزمینی حوضه آبریز نیشابور و تشویق کشاورزان به مدیریت صحیح منابع آب مؤثرتر می­باشد. بدیهی است که اعمال همزمان سیاست­های بررسی شده در مدل، بسیار اثر بخش­تر خواهد بود و می­تواند سطح آب زیرزمینی را در تراز مطلوب نگه دارد.

 


بازدید:298